Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

“Αγανακτισμένος” και ο γιος της Γιάννας Αγγελοπούλου!


“Αγανακτισμένος” και ο γιος της Γιάννας Αγγελοπούλου!
Το είδαμε και αυτό. Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, γιος της Γιάννας Αγγελοπούλου, τάσσεται υπέρ μιας λαϊκής εξέγερσης που θα απονομιμοποιήσει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες!

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος μέσα από ένα κείμενο του στην Athens Voice, με τίτλο “Η εποχή των τεράτων”, καταγγέλλει το διεφθαρμένο και ξενόφερτο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα που έφερε την Ελλάδα στη εξαθλίωση και στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας.
Ο “αγανακτισμένος” Παναγιώτης τάσσεται υπέρ μιας λαϊκής εξέγερσης που θα απονομιμοποιήσει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και θα οδηγήσει σε μια όξυνση της αντικαπιταλιστικής ριζοσπαστικής αριστεράς με το διεφθαρμένο αστικό καθεστώς.
Σας παραθέτουμε κάποια κομμάτια από το κείμενο αυτό που αν μη τι άλλο θα προκαλέσει πάταγο!
" Στις 25 Μάη ξέσπασε στην πλατεία Συντάγµατος ένα µαζικό πολιτικό κίνηµα αντίστασης και χειραφέτησης, που αποτέλεσε µια κρίσιµη καµπή στον παρατεταµένο λαϊκό πόλεµο, ο οποίος ξεκίνησε µε την ψήφιση του επαχθούς Μνηµονίου και κλιµακώθηκε µε έντεκα πανεργατικές γενικές απεργίες. Στην υπό “κινεζοποίηση” Ελλάδα της διαρκούς λιτότητας και της οικονοµικής εξαθλίωσης, του εργασιακού µεσαίωνα και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, το κίνηµα των πλατειών εξέφρασε τη διάρρηξη των παγιωµένων σχέσεων αντιπροσώπευσης και των αστικών κοινωνικών συµµαχιών, µεταµορφώνοντας την κρίση από οικονοµική σε πολιτική. Kαθοριστικής σηµασίας στοιχείο, συµβάλλον και στην αντιφατικότητα του κινήµατος, υπήρξε η συµµετοχή χιλιάδων ψηφοφόρων του πελατειακού δικοµµατισµού, ορµώµενων από τη δυσαρέσκεια και την απόγνωση απέναντι στην πολιτική αφαίµαξης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Αναµφίβολα, οι ηµεροµηνίες που σφράγισαν την πρωτοφανή δυναµική του αγώνα ήταν 15-28-29 Ιουνίου, όταν οι γενικές απεργίες συναντήθηκαν µε τις λαϊκές συνελεύσεις. Η επιµονή του κόσµου, ο οποίος, παρά την κυβερνητική απόφαση για σκληρή αστυνοµική καταστολή, ανασυντασσόταν και παρέµενε στο Σύνταγµα, κατέδειξε τον πολιτικό µετασχηµατισµό του κινήµατος και την οριστική ρήξη του µε τη µνηµονιακή συναίνεση. Αποµαζικοποιηµένη λόγω της ιδεολογικής τροµοκρατίας κράτους και κεφαλαίου, που συµπυκνώθηκε στις απειλές “Μεσοπρόθεσµο ή χρεοκοπία/τανκς”, η Κάτω Βουλή των πλατειών συνέχισε τις εργασίες της.
Για τη συνέχιση του αγώνα είναι επιτακτική ανάγκη η δηµιουργία ενός ηγεµονικού πολιτικού µετώπου, µιας κρίσιµης µάζας κοµµάτων, συνελεύσεων, σωµατείων και πολιτών, που θα παλέψει για την πολιτική-κοινωνική χειραφέτηση και θα εκπονήσει ένα µεταβατικό πρόγραµµα εκτάκτου ανάγκης για την υπεράσπιση των λαϊκών συµφερόντων.
Βασικοί άξονες πρέπει να είναι η στάση πληρωµών και η διαγραφή του χρέους σε ρήξη µε την Ε.Ε., η αναδιανοµή του εισοδήµατος εις βάρος του κεφαλαίου και υπέρ της µισθωτής εργασίας, η υπεράσπιση του δηµόσιου και δωρεάν χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία), η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών επιχειρήσεων και η χάραξη βιοµηχανικής πολιτικής µε στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανακούφιση των εργαζοµένων, η θέσπιση αποκεντρωµένων αµεσοδηµοκρατικών θεσµών και η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας.
Η βίαιη έκρηξη οργής της φτωχής και αποκλεισµένης νεολαίας της Αγγλίας και οι επερχόµενες κοινωνικές συγκρούσεις προοιωνίζουν το ευρωπαϊκό φθινόπωρο θερµό, και καθιστούν επίκαιρα τα λόγια του Αντόνιο Γκράµσι: “Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να γεννηθεί. Ζούµε στην εποχή των τεράτων " .

Δεν υπάρχουν σχόλια: